Pierwsze wzmianki o obiekcie to dokument z 1372 r. który wspomina o właścicielu wsi rycerzu Clericusie Boltze. Otrzymał Radomierz wraz z dobrami lennymi należącymi do zamku Sokolec od Agnieszki Świdnickiej. W wiekach kolejnych dobra przechodziły parokrotnie w ręce wielu rodzin m.in. Reymbabe, Wiltberg, Schindel, Nimptsch.
Początkiem XVI w. wsią zaczęli rządzić Schaffgotschowie, z przerwami do połowy XVII. Prawdopodobnie byli fundatorami dworu, który wzniesiono ok. połowy XVI.
Około roku 1650 właścicielami posiadłości były rodziny Benchel i Vechtritz, którzy posiadali dwór do 1876 r. Po pożarze w roku 1776 obiekt przebudowano.
Na początku XX w. majątek kupił Bruno Kaffler, który prawdopodobnie był zleceniodawcą ostatniej przebudowy dworu – obniżenie górnej kondygnacji, nowe nadokienniki.
Pierwotnie dwór otoczony był fosą. Obiekt założony na planie prostokąta, z dwoma 1-kondygnacyjnymi cylindrycznymi alkierzami w narożu południowo-zachodnim. Dwór nakryty dachem 2-spadowym. Na osi fasady charakterystyczny portal. Otwory okienne ujęte w renesansowe ramy.
Do dzisiejszych czasów zachowały się sklepienia krzyżowe na parterze. Od roku 1917 w budynku mieścił się dom dziecka a w późniejszym okresie właścicielem był fabrykant, do którego należały okoliczne fabryki papieru.
Okres powojenny również nie był korzystny dla obiektu, postępowała dewastacja obiektu. Obecnie dwór jest w rękach prywatnych, właściciel poczynił kilka remontów, ale niestety obiekt nie jest dostępny na turystów.
Opracowanie: Krzysztof Zawadzki
Źródła:
Słownik geografii turystycznej Sudetów, Red. M. Staffa. Wyd. I-BIS. Wrocław 1998
Manor and Orphanage
The first mentions of the property date back to a document from 1372,
which refers to the owner of the village, the knight Clericus Boltz. He
received Radomierz along with the feudal estates belonging to Sokolec
Castle from Agnes of Świdnica. In the following centuries, the estate
changed hands multiple times among various families, including the
Reymbabe, Wiltberg, Schindel, and Nimptsch families.
At the beginning of the 16th century, the Schaffgotsch family began to rule
the village, with interruptions until the mid-17th century. They were likely
the founders of the manor, which was built around the mid-16th century.
Around 1650, the owners of the estate were the Benchel and Vechtritz
families, who held the manor until 1876. After a fire in 1776, the building
was reconstructed.
At the beginning of the 20th century, the estate was purchased by Bruno
Kaffler, who was probably the commissioner of the last reconstruction of
the manor – lowering the upper floor, adding new window trims.
Originally, the manor was surrounded by a moat. The building was
designed on a rectangular plan, with two single-story cylindrical alcoves in
the southwestern corner. The manor was covered with a gable roof. On the
axis of the facade, there is a characteristic portal. The window openings
are framed in Renaissance-style frames.
To this day, cross vaults on the ground floor have been preserved. Since
1917, the building housed an orphanage, and later it was owned by a
factory owner who owned nearby paper factories.
The post-war period was also not favorable for the building, as it
continued to deteriorate. Currently, the manor is privately owned, and the
owner has undertaken several renovations, but unfortunately, the building
is not open to tourists.
Compiled by: Krzysztof Zawadzki
Sources:
Słownik geografii turystycznej Sudetów, Ed. M. Staffa.
Wyd. I-BIS. Wrocław 1998
Ze zbiorów Łukasza Dudziaka
